niedziela, 25 sierpnia 2013

Bo mi żal...

Zawsze taka byłam....

Pomagałam,bo tak zostałam nauczona. Dzielić się tym,co mam,a wiele nie miałam.

Bardzo lubiłam tego kolegę,tego, co nosił okulary. I wszyscy się z niego śmiali, a żal mi go było,że taki fajny,a nikt Go bliżej nie chciał poznać.... przez te cholerne okulary .....

Potrafiłam jak lwica stanąć w obronie Taty,gdy kłócił się z Wujkiem,

Bez problemu też umiałam wejść pomiędzy dwóch kolegów którzy już mieli się bić....

Słynna byłam z tego,że nie dałam sobie w kaszę dmuchać,że byłam waleczna....

Później walczyłam jeszcze z wieloma przeciwnościami losu....

A teraz próbuję się dzielić.... tym,co mam.... a za dużo nie mam,ale zawsze mam.....

Bo życie mamy jedno... i jest takie krótkie....

Zwierzęta nie powinny cierpieć przez ludzką głupotę...

Dzieci nie powinny być krzywdzone przez los,a ile ich jest?


....................................

Przez ostatnie dwa dni moje myśli krążą wokół tej rodziny,a raczej samotnej Mamy i jej trójki dzieci.

Jak żyją można zobaczyć tu :

http://dziubale.blogspot.ie/

I wyobrażam sobie tego chłopca w wieku Starszaka,który tak żyje i jego o rok starszego brata i najstarszą siostrę zapewne pomagającą już Mamie i serce się kraja i tak mi żal....

Chcę pomóc.... czekam tylko na adres pocztowy.... Nie potrafię o niczym innym myśleć...

Bo mi żal....

Serce ściska....

Pomagam,a Ty?

0 komentarze:

Prześlij komentarz

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Top WordPress Themes